Lieve mama,

Ik schreeuw de longen uit mijn lijf, maar hoor je wel wat ik zeg?

Vadertje Tijd, heeft u een momentje?

Voor het eerst in mijn leven denk ik te begrijpen waar de angst om ouder te worden vandaan komt. Hoewel wij ons als jonge mensen nauwelijks kunnen voorstellen dat er iets angstaanjagender is dan de rauwe bloedsporen die de dood met zich meetorst en genadeloos dumpt op de plaats die wij ons hart noemen, is het niet de dood alleen die rusteloos maakt. De daaronder gewortelde angst is die voor het tikken van de klok. Het is de wetenschap dat er nog zo veel dingen zijn om te ontdekken en nog zoveel dromen om waar te maken, maar steeds minder tijd om die wil te verwezenlijken. 

Vadertje Tijd, zoudt u uw zandloper heel even horizontaal willen houden, zodat ik de wereld kan verkennen?

Ben je gelukkig?

Nou?

Het leven als student #7

Niet kunnen wachten tot school weer begint – maar dan niet vanwege school.

Onder de zon

Ik heb onder de zon opnieuw gezien dat niet altijd een snelle hardloper de wedloop wint, een sterke held de oorlog, dat hij die wijs is niet altijd zijn brood heeft, en hij die inzicht heeft de rijkdom, hij die bekwaam is het respect. Zij allen zijn afhankelijk van tijd en toeval.
Nooit weet de mens wanneer zijn tijd gekomen is: zoals de vissen verraderlijk worden gevangen door de fuik en de vogels door de val, zo wordt de mens verrast door de verraderlijke tijd, wanneer die als een klapnet op hem valt.

(Prediker 9:11-12)

Zomervakantie

Er is nog steeds geen kabinetsformatie, oranje heeft het tot de WK-finale geschopt (ik heb de nederlaag nog steeds niet verwerkt), het olielek lijkt voorlopig gedicht en juni bracht godenzijdank niet zulk deprimerend weer als mei. Ikzelf heb de afgelopen maand doorgebracht met het blokken voor tentamens, slotfeestjes, slapen en lui zijn, Zeeland en Limburg onveilig maken, tijdelijk terug verhuizen naar het ouderlijk huis, mijn hoofd vullen met wilde vakantie- en toekomstplannen (zoals het nu toch maar eens actief bijhouden van deze weblog) waarvan ik hoop dat er deze keer ook daadwerkelijk iets van terecht komt en mezelf iedere niet volgeplande dag onderdompelen in boeken, films en anime. Het wordt tijd om weer eens nuttig te doen (lees: geld te verdienen) en dat is dan ook wat ik de komende vier weken ga doen. Afgewisseld met de goddelijke zinloosheid die geoorloofd is gedurende de zomervakantie, natuurlijk.

Taxi

Lachend drukte ze het knopje in. Het raam schoof open en de zware adem van de nacht deed onze haren dansen – hoewel het om half vier ‘s nachts ineens niet zo benauwd meer voelde. De chauffeur zette, niet anders dan zijn voorgangers, de radio harder. Ons valse gezang overstemde het geluid alsnog. Terwijl het Utrechtse nachtleven aan ons voorbij flitste veranderden de straatlichten in een waas. Ergens tussen de watten in mijn hoofd kwam een herinnering naar boven van een tijd die inmiddels alweer een mensenleven geleden lijkt. Les Champs-Élysées in de stad van het licht. De taxi baande zich gemakkelijk een weg door een doolhof van straten en de verbazend warme septemberbries sloeg me in het gezicht. Ik was overdonderd door al de lichten, het leven, het geluid – ik hield van de stad en kon niet wachten tot ik mijn eigen stad kon verkennen, een pad door mijn eigen doolhof kon banen, de weg van mijn eigen leven kon volgen. Ik denk dat ik, hoewel ik nu vaak de Benjamin ben, al een voorzichtige slok van het leven heb mogen proeven. Terugkijkend naar mijn schooltijd zie ik een mengeling van mooie, onvergetelijke herinneringen en wazige, grijze black-outs. Het is moeizaam volwassen worden geweest, met pijn en tranen, confrontaties, gesprekken met vreemden en ontdekkingen – en ik ben er nog niet. Maar het gaat beter met me dan het in jaren geweest is en ik zal deze weg voortzetten als een taxi die blindelings de aanwijzingen van zijn passagier volgt. En die passagier, dat is mijn hart.

Het leven als student #6

Papers net zo lang voor je uitschuiven totdat je gedwongen bent een eenzame, weekendlange opsluiting in je kamer tegemoet te treden - je zou toch zweren dat die deadline verder weg lag.

Weet je nog?

Stukje zonneschijn

Omdat zij de wereld kleurt.

colormekatie.blogspot.com